ஒலிம்பிக்ஸின் கதையும் சில துணைக் கதைகளும்

ஒலிம்பிக்ஸின் கதையும் சில துணைக் கதைகளும்: சரிசமநிலையற்ற ஐந்து வளைய விளையாட்டுகள்
ஒலிம்பிக்ஸின் பூர்வீகம் கிரேக்க நாட்டின் ஒரு பட்டணம் என்பது விளையாட்டுகளை அரைகுறையாகக் கவனிப்பவர்களுக்குக்கூடத் தெரியும். இன்றைக்குப் புதிய வடிவங்களோடு பரிணமித்திருக்கும் நவீன ஒலிம்பிக்ஸுக்கும் இங்கிலாந்துக்கும் சுற்றுமுகமான ஆனால் நெருக்கமான தொடர்பு உண்டு. இந்த உறவை வெளிப்படுத்தியவர் ஓர் ஆங்கிலேயர் அல்ல. ஆங்கிலக் கலாச்சார நேசகரான Charles Pierre Coubertin (1863 – 1937) என்ற பிரான்சு நாட்டவர். கொபார்ட்டின்தான் செயலற்றுப்போன இந்தப் பண்டைய விளையாட்டுகளை மீள்கண்டுபிடித்தவர். இன்றைக்கும் ஒலிம்பிக்ஸ் என்னும் வார்த்தையைக் கேட்டவுடன் நினைவுக்கு வரும் ‘வாகை சூடுவதல்ல பங்குகொள்வதுதான் முக்கியம்’ என்னும் சாசுவதமான வார்த்தைகளின் சொந்தக்காரர் இவர்தான்.
நவீன ஒலிம்பிக்ஸ் மறுபடியும் உருவாக ஆங்கிலக் கலாச்சாரத்துடன் இணைந்த மூன்று சம்பவங்கள் கொபார்ட்டினுக்கு உறுதுணையாக இருந்தன. ஒன்று இந்தியப் புரட்சி ஆண்டான 1857இல் வெளி வந்த Thomas Hughes எழுதிய Tom Brown’s School Days நாவல். இந்த ஆங்கில நூலைப் பிரான்சுக்காரர் வாசித்திருந்தார். அதில் பொதிந்திருந்த செய்தி இவருக்குப் பிடித்திருந்தது. அதைவிட அது தந்த தகவல் பிரஷியாவுடன் நடந்த போரில் தோல்வியடைந்து சோர்ந்துபோயிருந்த பிரான்சை மீண்டெழச்செய்யும் என்று நம்பினார். விளையாட்டு உடலைக் கட்டுப்படுத்துவது மட்டுமல்ல, ஒழுக்கத்தையும் தனி ஆளுமையையும் தரக்கூடும்; பந்தயங்கள் மனத்துக்கினிய, மகிழ்ச்சியான, பொழுதுபோக்கான காரியங்கள் மட்டுமல்ல சமுதாயத்தை மாற்றியமைக்கவும் தேசங்களிடையே நட்பையும் நல்லுறவையும் அவற்றால் வளர்க்க முடியும் என்று நாவலில் வரும் தாமஸ் ஆர்னாலட் கூறும் புத்திமதிகள் இவரைப் பாதித்திருந்தன. நான் மாணவராயிருந்த நாட்களில் இன்றைக்கு ஹாரி போட்டர்போல் இந்த நாவலில் வரும் டாம் பிரவுன் என்ற பதின்ம வயதுக் கதாநாயக இளைஞன் என் போன்றோரை உற்சாகத்தில் ஆழ்த்தியிருந்தான். அந்த நாட்களில் யாழ்ப்பாணத்தில் மிஷனரிமார் நடத்திவந்த ஆங்கிலக் கல்லூரிகளில் மாணவர்களின் தசை ஆற்றலை உரப்படுத்த மட்டுமல்ல தசைவலிவான கிறிஸ்துவத்தைப் போதிக்கவும் இந்நூல் கட்டாய வாசிப்பாயிருந்தது. அந்த நாட்களில் இந்த நாவல் பற்றித் தெரிந்திருக்காவிட்டால் எதோ ஜுராசிக் பார்க்கில் இருந்து வந்த ஆள் என்று நினைத்ததுண்டு. ஆனால் நாடுகளிடையே நல்லெண்ணமும் நேசமும் வளரும் என்று கொபார்ட்டின் எதிர்பார்த்தது நடக்கவில்லை. மூன்றாம் ஒலிம்பிக்ஸ் போட்டிகள் நடந்து முடிந்தவுடனே முதலாம் உலக மகாயுத்தம் ஐரோப்பாவில் ஆரம்பமாயிற்று.
இந்தக் கட்டத்தில் தேவையில்லாத சின்னக் கிளைக் கதையைப் புகுத்துகிறேன். Tom Brown’s School Days வெளிவந்த சில ஆண்டுகளுக்குப் பின் Alec Waugh எழுதிய The Loom of Youth என்னும் நாவல் வெளிவந்தது. அது எதிர்மறையான செய்தியைத் தந்தது. விளையாட்டு முக்கியமல்ல. இலக்கியந்தான் வாழ்வை உய்விக்கும் என்பது அந்தக் கதாசிரியர் சொல்லிய கருத்து.
மறுபடியும் கொபார்ட்டினுக்கு வருவோம். இரண்டாவதாக இவரைக் கவர்ந்த ஆங்கிலேய நிகழ்ச்சி 1850இலிருந்து ஆண்டு தோறும் மச் வென்லோக் என்ற பசுமையான ஆங்கிலக் கிராமத்தில் நடைபெற்ற பண்டைய ஒலிம்பிக்ஸ் பாணியில் ஒழுங்கு செய்யப்பட்ட போட்டிகள். அணிகள் ஆட்டமான உதைபந்தாட்டம், கிரிக்கட் போன்றவற்றுடன் திடல்தளப் பந்தயங்களான ஓடுதல், பாய்தல், எறிதல் ஆகியவை இடம்பெற்றிருந்தன. இதை William Penny Brookes என்ற வைத்தியர் நடத்திவந்தார். அன்றைக்கு உருவாகி வந்த தொழிலாள வர்க்கத்தினரின் தார்மீகத்தையும் அறிவாற்றலையும் மேம்படுத்த வாசிப்புப் பழக்கத்தை மட்டும் அல்ல அவர்களின் தேகத்தையும் உடல்நலத் தகுதியையும் வலுப்படுத்த விளையாட்டுகளையும் இந்த வைத்தியர் அறிமுகப்படுத்தினார். அவற்றை நேரில் பார்த்த கொபார்ட்டின் உலகளவில் இதை ஏன் சாதிக்க முடியாது என்று நினைத்தார். மிகுதி சரித்திரமாயிற்று.
ஒலிம்பிக்ஸ் ஆரம்பமாவதற்கு இங்கிலாந்து இன்னுமொரு விதத்திலும் காரணமாக இருந்தது. விளையாட்டுகள் பற்றிய விதிமுறைகள் யாவும் இங்கிலாந்தில்தான் முறைப்படுத்தப்பட்டன. முரணான விதிகள் கொண்ட விளையாட்டுகள் தொகுக்கப்பட்டு ஒரே மாதிரியான தன்மையுடன் சீரமைக்கப்பட்டது இங்கிலாந்தில்தான். இதற்கு ஜேம்ஸ் மன்னரின் ஆட்சியில் 1618இல் வெளிவந்த Book of Sports காரணமாயிற்று. இந்தக் கைநூலில் என்ன விளையாட்டுகள் அங்கீகரிக்கப்பட்டவை, எப்படி விளையாட வேண்டும் என்று வரையறுக்கப்பட்டிருந்தது. ஜேம்ஸ் மன்னர்கூட உடற்பயிற்சி மக்களைச் சோம்பேறித்தனத்திலிருந்தும் அவர்களின் மனநிறைவற்ற வாழ்விலிருந்தும் மீட்டு ஆற்றலும் உடல்வலுவுமுடைய மனிதர்களாக மாற்றும் என எதிர்பார்த்தார்.
உலகின் எல்லா விஷயங்களையும் போலவே ஒலிம்பிக்ஸும் படிப்படியாக வளர்ச்சி அடைந்திருக்கிறது. முதல் பதின்மூன்று ஒலிம்பிக்ஸ்களில் ஒரே ஒரு நிகழ்ச்சியாக 200 மீட்டர் குறுவிரை (sprint) ஓட்டந்தான் இருந்தது. பிறகுதான் தொலைதூர ஓட்டங்களும் மற்போரும் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டன. கிரேக்கர்களுக்கு மட்டுமல்ல கிரேக்கமொழி பேசத் தெரிந்தவர்களுக்கு மட்டுமே என்றிருந்த விளையாட்டுகளைச் சர்வதேச நிகழ்ச்சியாக்கியவர்கள் ரோமர்களே. பன்னாட்டினரும் அனுமதிக்கப்பட்ட போட்டிகளில் வெற்றிபெற்ற முதல் கிரேக்கரல்லாதவர் என்ற பெருமை கி. பி. 385 போட்டிகளில் ஆமினியாவிலிருந்து வந்த பாரசீகரான Varazdatesஐச் சேரும். ஒரு நாள் மட்டுமே நடந்த போட்டிகள் ஐந்து நாட்களுக்கு விரிந்து இப்போது பதினேழு நாள் திருவிழாவாக நீடித்திருக்கிறது.
பொதுக்கருத்தில் இருப்பதுபோல் அந்தப் பண்டைய விளையாட்டுகள் பரிசுத்தமானவையும் நேர்மையானவையும் அல்ல. இன்றைக்கு இருக்கும் ஊழல்கள் அந்த நாட்களிலும் இருந்தன. பிடில் என்று சொன்னதும் ஞாபகத்திற்கு வரும் நீரோ தானும் பந்தயங்களில் பங்குபெற வேண்டும் என்பதற்காக விளையாட்டுத் திகதியைத் தள்ளிப் போட்டதுமல்லாமல் லஞ்சமும் கொடுத்தார். கிபி 67இல் நடந்த ஒலிம்பிக்ஸில் தேரோட்டப் போட்டியில் பங்குபெற்ற அவர் பாதி ஓட்டத்தில் தேரிலிருந்து தூக்கியெறியப்பட்டார். ஆனால் வெற்றி தனக்கே என்று அறிவித்துவிட்டார். அவருடைய மரணத்திற்குப் பின் வெற்றிபெற்றவர்களின் பட்டியலிலிருந்து அவர் பெயர் நீக்கப்பட்டது.
நீரோ மன்னன் செய்த நல்ல காரியம் கலை, கலாச்சாரப் போட்டிகளையும் அறிமுகப்படுத்தியது. கவிதை, சிற்பம், ஓவியம், பகிரங்கப் பேச்சு போன்றவை பண்டைய ஒலிம்பிக்ஸில் இடம்பெற்றன. இதைப் பின்பற்றி நவீன ஒலிம்பிக்ஸில் கவிதைப் போட்டியைக் கொபார்ட்டின் அறிமுகப்படுத்தினார். 1912 ஒலிம்பிக்ஸ் கவிதைப் போட்டியில் ஜெயித்தவரின் பெயர்: கொபார்ட்டின். அவரது மோசமான கவிதையைத் தமிழ்ப்படுத்தி உங்களின் இனிய நாளைக் கெடுக்க விரும்பவில்லை.
போட்டிகள் முடிவுபற்றி முன்னமே நிர்ணயிக்கப்படுவது (match fixing) அந்த நாட்களிலும் இருந்திருக்கிறது. குத்துச்சண்டை வீரர்கள் மூவரை வேண்டுமென்றே தோற்றுப் போகும்படி Eupholus of Thessaly கிபி 388 போட்டிகளில் லஞ்சம் கொடுத்திருந்தார். அவருக்குத் தண்டனை விதிக்கப்பட்டது மட்டுமல்ல அவரிடமிருந்து வசூலித்த அபராதக் கட்டணத்திலிருந்து கிரேக்கக் கடவுளான Zeusவைச் சமாதானப்படுத்தச் சிலைகளும் உருவாக்கப்பட்டன.
ஒலிம்பிக்ஸுக்கும் வணிகக் குழுமங்களுடன் தொடர்பு உலகமயமானதால் ஏற்பட்டதல்ல. ரோமர் காலத்திலிருந்தே இருக்கிறது. அதில் ஒருவர் இயேசு கிறிஸ்துவை விசாரணைக்குட்படுத்திய ஏரோது மன்னன். இவர் கி.மு. 12ஆம் ஆண்டில் பண உதவிசெய்தது மட்டுமல்லாது ஒரு புதிய விளையாட்டு அரங்கையும் கட்டினார்.
ஒலிம்பிக்ஸ் தொடங்கிய நாட்களில் ஆண்கள் மட்டுமே அனுமதிக்கப்பட்டார்கள். தேரோட்டப் போட்டியில் மட்டும் பங்குபெறப் பெண்களுக்கு அனுமதி தரப்பட்டது. நவீன ஒலிம்பிக்ஸ் முதன்முதலாக 1896இல் ஏதன்ஸில் நடந்தபோது பெண்கள் இடம்பெறவேயில்லை. பெண்கள் அனுமதிக்கப்படாததற்குக் கொபார்ட்டின் சொன்ன காரணம்: “impractical, uninteresting, unaesthetic, and incorrect.” 1900 பாரிஸ் ஒலிம்பிக்ஸில் தான் பெண்களின் முதல் பிரவேசம் நிகழ்ந்தது. ஆனாலும் ஓடுதல், பாய்தல், எறிதல் போன்ற பந்தயங்களில் பெண்கள் தடைசெய்யப்பட்டிருந்தனர். டென்னிஸ் மற்றும் குழிப் பந்தாட்டத்தில் பங்குபெற மட்டுமே பெண்களுக்கு அனுமதி கிடைத்தது. திடல்தள (track and field) விளையாட்டுகளில் பெண்கள் முதல்முதலாக 1928 ஒலிம்பிக்ஸில்தான் பங்குபெற்றார்கள். லண்டன் ஒலிம்பிக்ஸில் 26 விளையாட்டுகளிலும் கலந்துகொண்டர்கள். தங்கப் பதக்கங்கள் வழங்குவதில் ஆடவருக்கும் மகளிருக்கும் சரிசமநிலை இல்லை. ஆண்கள் 162 தங்கப் பதக்கங்கள் பெற வாய்ப்பிருந்தது. ஆனால் பெண்கள் 132 தங்கப் பதக்கங்களுக்குத் தான் போட்டியிட முடிந்தது.
ஒலிம்பிக்ஸ் போட்டிகளில் இடம்பெறும் விளையாட்டுகள் மேற்குலக அரசியல், சமூக, வர்க்கச் சூழலில் எழுந்தவை. பெரும்பாலானவை இங்கிலாந்தில் உருவானவை. குத்துச்சண்டை, ஓடம் வலித்தல் (rowing), விற்போட்டி (archery), திடல் தடப் (track and field) பந்தயங்கள், இறகுப் பந்துப்போட்டி (badminton), உதைபந்தாட்டம், நீச்சல், வளை கோற்பந்தாட்டம் (hockey) ஆகியன ஐக்கிய ராச்சியத்தில்தான் நவீனமாக்கப்பட்டன. இவற்றில் விற் போட்டி, குத்துச்சண்டை, மல்யுத்தம் போன்றவை இந்திய, சீனக் கலாசார வழக்கிலிருந்தாலும் விக்டோரியன் ஆங்கிலேயர்களால்தான் தற்காலத்திற்கேற்பச் சீராக்கப்பட்டன. கரப் பந்தாட்டம் (volleyball), கூடைப் பந்தாட்டம், ஏககால நீச்சல் (synchronized swimming) ஆகியவை அமெரிக்காவில் உருவானவை. கைப்பந்து, சீருடற்பயிற்சி (gymastics) போன்றவை ஜெர்மன் நாட்டைச் சேர்ந்தவை. லண்டன் ஒலிம்பிக்ஸில் இடம்பெற்ற 26 விளையாட்டுகளில் இரண்டு மட்டுந்தான் ஆசியாவில் தோன்றியவை. ஜப்பானிய மற்போர் (judo) 1964இலிலும் கொரிய பண்டைய படைத்துறைக் கலையான டைக்வாண்டோ (taekwondo) 1988இலும் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டன. நவீன ஒலிம்பிக்ஸின் முதல் ஆறு பத்தாண்டுகளும் மேற்கத்தியத் தலைநகரில் நடந்தது மட்டுமல்ல மேற்கத்தைய விளையாட்டுகளிலேயே ஆப்பிரிக்கர்களும் ஆசியர்களும் தென் அமெரிக்கர்களும் ஈடுபட்டிருந்தார்கள். மூன்றாம் மண்டல நாடுகள் தங்கள் உடல் திண்மையையும் மனவுரத்தையும் மேற்கத்தையரின் விளையாட்டுகள் மூலந்தான் வெளிப்படுத்த நேரிட்டது, அங்கீகாரம் பெற முடிந்தது.
ஒலிம்பிக்ஸ் விளையாட்டுகளான குதிரையேற்றம் சார்ந்த பந்தயங்கள் (equestrian), வாள்சிலம்பம் (fencing) போன்றவை மேட்டுக்குடி மற்றும் ராணுவத் தொடர்பு உடையவை. இன்றைய குண்டெறிதலின் முன்னோடி ராணுவ வீரர்கள் பொழுது போக்குக்காகப் பீரங்கிக் குண்டுகளை வீசி விளையாடியதில் ஆரம்பமாயிற்று. சில விளையாட்டுகளுக்குக் காலனியச் சம்பந்தமுண்டு. மேசைப் பந்து விளையாட்டு இந்தியாவிலிருந்த ஆங்கில ராணுவ அதிகாரிகளின் உணவகத்தில்தான் ஆரம்பமானது. உணவு உண்டபின் நேரத்தைக் கழிக்க சாம்பேயின் போத்தல்களின் தக்கையைப் பந்தாகப் பாவித்துச் சுருட்டு டின்களை வலையாக வைத்துத் தொடங்கிய விளையாட்டுதான் இன்று மேசைப் பந்தாட்டமாக உருமாறியிருக்கிறது. கனடாவில் புதிய பிரசேதங்களைக் காலனிய கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டுவருவதற்காக ஓடங்களில் மேற்கொள்ளப்பட்ட ஆய்வுப் பயணந்தான் இன்று பாய்மரப் படகுப் போட்டியாக அவதாரம் எடுத்திருக்கிறது.
இந்தப் போட்டிகளில் வழங்கப்படும் பதக்கங்கள் ஒருபுறச் சாய்வுடையவை. மேற்கத்தைய மேட்டுக் குடியினரின் விளையாட்டுகளுக்கே அதிகப் பதக்கங்கள் ஒதுக்கப்பட்டிருக்கின்றன. மத்தியதர வர்க்கத்தினரும் பணவசதி உள்ளவர்களும் மட்டும் பங்குபெறும் வலித்தல் போட்டிக்கு 14 தங்கப் பதக்கங்கள். ஆனால் பெருஞ்செலவில்லாமல் உலகம் முழுவதும் பிரபலமான சாதாரண மக்களிடையே செல்வாக்குள்ள உதைபந்தாட்டப் போட்டிக்கு இரண்டு பதக்கங்கள் மட்டுமே. அதுமட்டுமல்ல சில விளையாட்டுகள் வரையறை செய்யப்பட்ட விதத்தில் குறிப்பிட்ட சில நாடுகள்தான் திரும்பத் திரும்பத் தங்கப் பதக்கங்களைப் பெற்றிருக்கின்றன. இதுவரை நடந்த ஒலிம்பிக்ஸ் சைக்கிள் போட்டியில் பிரான்சு 40க்கும் மேலான தங்கப் பதக்கங்களைப் பெற்றிருக்கிறது. அதுபோல் குதிரையேற்றப் பந்தயத்தில் சுவீடன், ஜெர்மனி, பிரான்சு ஆகிய நாடுகளே மாறி மாறித் தங்கப் பதக்கங்களைப் பகிர்ந்துகொண்டிருக்கின்றன. பதக்கங்கள் வழங்குவதில் இருக்கும் சமத்துவமின்மை பதக்கப் பட்டியலில் காணப்படும் ஏற்றத்தாழ்வைப் பிரதிபலிக்கிறது.
இந்தப் போட்டிகளில் இடம் பெறும் விளையாட்டுகளில் முக்கியமாகக் குதிரையேற்றம் சார்ந்த பந்தயங்களில் உலகத் தரம் பெற நீங்கள் சின்ன அரண்மனை ஒன்றுக்குச் சொந்தக்காரராக இருக்க வேண்டும். குதிரையேற்றப் போட்டித் திடல்கள் எல்லாம் ராஜ குடும்பத்துக் கோட்டைகளிலும் உயர்குடிப் பிரமுகர்கள் வசிக்கும் வளவுகளிலும்தான் இருக்கின்றன. அதேபோல் படகுப் போட்டிகளில் சர்வதேச நிலையை அடைவதற்குப் பயிற்சி பெற மாலத் தீவுகளில் ஒரு சின்னத் தீவாவது வேண்டும். சைக்கிள் போட்டிகளில் இடம்பெறும் சைக்கிள்கள் அந்த நாட்களில் சாதாரணமாக இரண்டு சக்கரங்களில் யாழ்ப்பாண ஒழுங்கைகளில் ஓடித்திரிந்த ராலே (Raleigh) சைக்கிள் அல்ல. இவற்றில் பொருத்தப்பட்டிருக்கும் அதிக சக்தி வாய்ந்த மின்னணுத்திறனில் சென்னை-மதுரை தேசிய நெடுஞ்சாலையை ஆடு, மாடு, ஆட்டோக்களின் தொந் தரவு இல்லாவிட்டால் இரண்டு மணி நேரத்தில் கடந்து ஊர் வந்து சேரலாம் என நினைக்கிறேன்.
அதிகப் பண முதலீடில்லாமல், பிரத்தியேக அரங்கங்களைப் பெரும் செலவில் கட்டாமல் எல்லோரும் கலந்துகொள்ளும் விளையாட்டுகள் ஒலிம்பிக்ஸில் சேர்க்கப்பட வேண்டும். கயிறு இழுத்தல் (tug of war) இந்த வகையைச் சார்ந்தது. 1920 வரை இது ஒலிம்பிக்ஸ் பந்தயமாக இருந்திருக்கிறது. நவீன ஒலிம்பிக்ஸில் முதன்முறையாக ஒரு கறுப்பர் பங்கு பெற்றது இந்தப் போட்டியில்தான். பிரான்சு நாட்டுப் பிரதிநிதியாகக் கலந்துகொண்டவரின் பெயர் Constantin Henriquez de Zuiera. செலவில்லாத இன்னுமொரு விளையாட்டு கபடி. இதைப் பிராந்திய விளையாட்டு என்று ஒதுக்க முடியாது. இன்று ஒலிம்பிக்ஸில் இடம்பெற்றிருக்கும் நவீன ஐந்து நிகழ்ச்சிகள் (modern pentathlon) போட்டி கிழக்கு ஐரோப்பாவைத் தவிர மற்ற நாடுகளில் அவ்வளவு பிரபலமல்ல. ஆனாலும் சர்வதேச ஒலிம்பிக் குழு இந்த நிகழ்ச்சிகளைத் தொடர்ந்து நடத்திவந்திருக்கிறது. அதுபோல் 2016இல் அனுமதிக்கப்பட்டிருக்கும் ரக்பி 7 எல்லா நாடுகளிலும் விளையாடப்படுவதில்லை. அதிகச் செலவில்லாமலும் பெரிய ஆடுதிடல்கள் இல்லாமலும் பெண்களிடையே அதிகம் பரவலான வலைப்பந்தாட்டம் இதுவரை ஒலிம்பிக்ஸ் ஆட்டமாக அங்கீகரிக்கப்படவில்லை.
இந்தப் போட்டிகளில் நடைபெற்ற பந்தயங்களில் எத்தனையை மனமார்த்தமாக விளையாட்டுகள் என்று ஒத்துக்கொள்ள முடியும்? இவற்றில் சில தொலைக்காட்சிக்கு என்றே உருவாக்கப்பட்ட கண்கவர் காட்சி விந்தைகள் என்று படுகிறது. அதில் ஒன்று ஙிவிஙீ சைக்கிள் போட்டி. இதை அரங்கத்தில் போய்ப் பார்ப்பதைவிட உங்கள் தொலைக்காட்சியில் பார்ப்பதுதான் நல்லது. வீர வசனம் பேசியிடும் வாள் சண்டைகளைத் தமிழ்ப் படங்களில் பார்த்துப் பழகிப்போன எனக்கு இந்த ஒலிம்பிக்ஸ் வாள்சிலம்பப் போட்டிகள் ஏதோ இருபதுகளில் வந்த மௌனப் படங்களைப் பார்ப்பதுபோல் இருந்தது. மகளிர் கடற்கரை வலைப் பந்தாட்டம் முக்கியமாகப் போட்டியாளர்கள் அணிந்திருந்த உடுப்பு மத, கலாச்சாரக் கண்காணிகள் பலரை மிகைநேர வேலையில் ஈடுபடச்செய்யும்.
இலக்கியம்போல் விளையாட்டுகளும் கபடமற்றவை அல்ல. சீனாவில் ஒலிம்பிக்ஸ் நடந்தபோது இந்தப் போட்டிகளை அரசியல் ஆதாயத்திற்காகச் சீன அரசியல் தலைமைப்பீடம் பயன்படுத்திக்கொண்டது என்று மேற்கு நாட்டு விமர்சகர்கள் கூறினார்கள். இதைத்தான் ஐக்கிய ராச்சியமும் சாதித்தது. பாரம்பரியமும் உயர்பண்பும் கொண்டவர்களின் நாடு என்று தன்னை உலகிற்கு அறிவிக்க ஆங்கில அரசுக்குச் சர்ந்தர்ப்பம் கிடைத்தது. படகுப்போட்டி, ஓடம் வலித்தல் முதலியவை நடந்த Eton’s Dorney, கடற்கரைக் கைப்பந்தாட்டம் நிகழ்ந்த Horse Guard Parade, குதிரையேற்றம் சார்ந்த பந்தயங்களுக்கான Greenwich Parkஇல் அமைந்த ஆடு களம், சைக்கிள் ஓட்டம் அரங்கேறிய Hampton Court Place ஆகியவை எல்லாம் இங்கிலாந்தின் மேற்குடியினருடனும் மேதகு குடும்பங்களுடனும் உறவுடையவை. நெடுந்தொலைவு ஓட்டம்கூட (marathon) முதலில் குடியேறிகள் அதிகமாக வசிக்கும் கிழக்கு லண்டன் பட்டணங்களான Tower Hamlets, Newham, Hackney, Waltham Forest வழியாகத்தான் நடப்பதாக இருந்தது. அதை மாற்றிச் சுற்றுலா வாண்மையான Buckingham Palace, St. Paul’s, Admiralty Arch, Houses of Parliament வழியாகத்தான் போட்டி நடந்தது.
லண்டன் ஒலிம்பிக்ஸ் ஐக்கிய ராச்சியத்தைப் பன்முகச் சமூகமாக உலகுக்கு அறியப்படுத்த உதவியது. இன இறுக்கம் தளர்ந்த சகல வந்தேறிகளும் சுமுகமாக வாழும் நாடு என்ற பிம்பத்தை இரண்டு வாரங்களுக்குக் கட்டுருவாக்க முடிந்தது. திடத்தளப் பந்தயங்களில் பதக்கங்கள் பெற்றவர்கள் சிறுபான்மை இனங்களைச் சேர்ந்தவர்கள். இரண்டு தங்கப் பதக்கங்களை வென்ற மொ ஃபரா சோமாலியாவிலிருந்து அகதியாக வந்தவர். பெண்கள் எழுபந்தையப் போட்டிகளில் (லீமீஜீtணீtலீறீஷீஸீ) முதலிடத்தை அடைந்த ஜெசிக்கா என்னிஸ்ஸுடைய தகப்பனார் மேற்கு இந்தியத் தீவுகளைப் பிறப்பிடமாகக் கொண்டவர். சென்ற ஆண்டு இதே ஆகஸ்ட்மாதம் இங்கிலாந்தில் புரட்சிகளும் ஆர்ப்பாட்டங்களும் நடந்தபோது பல் வகைக் குடியேறிகள் மையநீரோட்ட ஆங்கிலக் கலாச்சாரத்துடன் ஒன்றிணையாததே அவற்றுக்குக் காரணம் என்று பிரித்தானிய பிரதமர் டேவிட் கமாரன் எரிச்சல்பட்டார். அதே பிரதமர் இன்று பன்முக ஆங்கிலச் சமூகம் உலகுக்கு அகத்தூண்டுதலளிக்கும் நாடு என்று பெருமைப்பட்டுக்கொள்கிறார். மூன்று மணி நேரத் தொடக்கவிழாக் காட்சியும் இங்கிலாந்தின் பன்மைத் தன்மையைத்தான் பெரிதுபடுத்தியது. இதைத் தயாரித்தவர் சேரி நாய் லட்சாதிபதி படத்தின் இயக்குநர் டானி பொயில். ஒரு சாய்வான பார்வையுடன் ஐக்கிய ராச்சியத்தின் சரித்திரத்தைத் தொலைக்காட்சியில் சித்தரித்த டானி பொயில் சொல்ல மறந்துவிட்ட இரண்டு சம்பவங்கள்: ஆங்கிலேயரின் காலனீய அட்டூழியங்கள், கறுப்பர்களை அடிமையாக்கியதில் ஆங்கிலேயரின் பங்கு. இயந்திரத் தொழில்துறை வளர்ச்சியில் இங்கிலாந்தின் முக்கியப் பங்கை நினைவூட்டியவர் இதற்கு அடிமை வியாபாரப் பணம் ஒத்தாசையாக இருந்த செய்தியைப் பற்றி மௌனம் காத்துவிட்டார்.
சாய்மணைக் கதிரை ரசிகனின் எண்ணங்கள்
இந்த விளையாட்டுகளில் யார் வென்றார்கள், எந்த நாடு அதிகம் தங்கப் பதக்கங்கள் பெற்றது என்று நான் திரும்பவும் இங்கு உங்களுக்கு நினைவுபடுத்த விரும்பவில்லை. இந்த இரண்டு வார விளையாட்டுகளில் என் கவனத்தை ஈர்த்தவற்றை இங்கே வரிசைப்படுத்துகிறேன். இவற்றைப் படிக்கும்போது உங்களுக்கு ஒன்று புலனாகும். இவை எல்லாமே விளையாட்டு சார்ந்தைவை அல்ல. அவற்றுக்கு அப்பால்பட்ட சம்பவங்கள்.
முதலில் பரிசு வழங்கும் மேடைக்கு வீரர்களைச் சடங்காச்சாரமாக அழைத்து வந்த முகத்திரை அணிந்த அந்தப் பிரித்தானிய இஸ்லாமியப் பெண்மணிகள். நாளைக்கு இந்தப் பெண்கள் ஒரு உத்தியோகத்திற்கான நேர்காணலில் இதே முகத்திரையால் வேலைவாய்ப்பை இழக்கலாம். ஆனால் உலகம் முழுவதும் பரப்பட்ட இந்தப் பிம்பம் இங்கிலாந்தின் மற்ற இன அடையாளங்களான வேல்ஷ் (Walesh), ஸ்கோட்டிஷ் (Scottish), ய்ரிஷ் (Irish) போல் ஆங்கில இஸ்லாமியர்களும் ஒரு இனக் குழுவாக ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டார்கள் என்ற சின்னமாக எடுத்துக்கொள்ளலாம். சிக்கன் டிக்கா எப்படி ஆங்கிலேயரின் உணவாக மாறியதோ அதுபோல் முகத்திரைகூட உடையலங்காரங்களில் ஒன்றாக ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டிருக்கிறது.
என் கவனத்தைக் கவர்ந்த இரண்டாம் சம்பவம் தென்கொரிய உதைப்பந்தாட்ட வீரர் Park Jong Wooவின் துணிச்சலான செயல். ஜப்பான்-தென்கொரிய ஆட்ட வெற்றிக்குப் பின் சர்ச்சைக்குரிய Dokdo தீவுகள் தென்கொரியாவுக்கே உரியவை என்று துகிற்கொடி காட்டியது. இதனால் பரிசளிப்பு விழாவில் பங்குபெற முடியாதபடி தடை செய்யப்பட்டார். இது இந்தியா – சிறிலங்கா ஆட்டத்திற்குப் பிறகு இந்திய வீரர் ஒருவர் கச்சத் தீவு தமிழருக்கே என்று சொல்வது போன்றது. 1968 மெக்சிகோ ஒலிம்பிக்ஸில் கறுப்பர்கள் அமெரிக்காவில் ஒடுக்கப்படுவதை எதிர்த்து Tommy Smith, John Carlosபோல் எதிர்காலத்தில் பார்க் ஜொங் வூவின் செய்கை நினைவுகூரப்படும் என நினைக்கிறேன்.
மூன்றாவது, இந்தத் தேயிலை வாங்கு, அந்தப் பட்டுப் புடவையைத் தேர்வுசெய் என்று எந்தவித விளம் பரத் தொந்தரவுகளும் இல்லாமல் போட்டிகளைத் தொலைக்காட்சியில் பார்த்தது. துப்பரவாக ஒரு விளம்பரம்கூட இல்லை. பிபிசி ஒலிம்பிக்ஸிற்கு என்றே தனியாக 24 லக்க (digital) அலைவரிசைகளை ஏற்பாடு செய்திருந்தது. ஒருவேளை ஒரு நிகழ்ச்சியைத் தவறவிட்டால் உங்கள் தொலை இயக்கக் கருவியிலிருக்கும் சிவப்புப் பொத்தானை அமுக்கி எப்போது வேண்டுமானாலும் மீள் அழைப்புச் செய்யலாம். முக்கியமாக மகளிர் கடற்கரைக் கரப்பந்தாட்டத்தை உங்கள் குடும்பத்துடனிருந்து பார்க்கக் கூச்சமாக இருந்தால் உங்களுக்கு வசதியான நேரத்தில் வரவழைத்துப் பார்க்கலாம். ஐபிஎல்லில் ஒவ்வொரு பந்துவீச்சுக்குப் பின்னும் விளம்பரங்களைப் பார்த்து அலுப்படைந்தவர்களுக்கு விளம்பரங்கள் இல்லாமலே ஒலிம்பிக்ஸ் நிகழ்ச்சிகளைப் பார்த்தது மதுரையில் கோடை இரவு முழுக்க மின்சாரத் துண்டிப்பில்லாமல் மின்சார விசிறிக்குக் கீழ் படுத்ததைப் போல் இருந்தது.
நான்காவதாக, வெற்றிபெற்ற வீரர்களுக்குப் பின்னால் இயங்கும் பன்னாட்டுக் கூட்டுறவு முயற்சி. பதக்கப் பட்டியலில் நாடுகளின் பெயர்கள் இருந்தாலும் ஒரு வீரரின் வெற்றிக்கு அவரின் சொந்த நாட்டைவிடப் பல நாடுகளின் உதவி தேவையாக இருக்கிறது. 5000, 10,000 மீட்டர் போட்டிகளில் தங்கப் பதக்கம் வென்ற மொ ஃபாரா ஆங்கிலேய அணியைச் சேர்ந்தவரானாலும் அவர் பயிற்சிபெற்றது அமெரிக்காவில். அவருடைய பயிற்சியாளர் கூபா நாட்டைச் சேர்ந்தவர். 800 மீட்டர் ஓட்டத்தில் உலக சாதனையை முறியடித்த கென்னிய நாட்டு ருடிஷியா வாழ்வது ஜெர்மனியில். அவருக்குப் பயிற்சியளிப்பது ஆஸ்திரேலியர். ஆங்கிலத் திடல்தளப் பயிற்சியாளர் இத்தாலியர்.
ஐந்தாவதாக, மாறிவரும் ஆங்கிலேயருடைய உணர்ச்சி உச்ச அளவு. ஒரு காலத்தில் ஆங்கிலேயர் அதிகம் உணர்ச்சிவசப்படாதவர்கள், இறுக்கமான உதடு உடையவர்கள் என்ற எண்ணம் பரவலாயிருந்தது. அது இப்போது மாறிவருகிறது. இளவரசி டயனா இறந்தபோது நாடே விம்மி விம்மி அழுதது. ஒலிம்பிக்ஸ் நடந்த இரு வாரங்கள் வீராப்பான தேசிய உணர்வில் ஊறிப்போயிருந்தது. குறைத்துக்கூறல் ஆங்கில அடையாளமாக இருந்தது. ஒவ்வொரு ஆங்கிலப் பதக்க வெற்றிக்குப் பின்னும் எதையுமே மிகைப்படுத்தல் சாதாரணமாகிவிட்டது. எப்போதுமே நிதானத்தை இழக்காத ஆங்கில வர்ணனையாளர்களின் கண்களில் ஆங்கிலேய வீரர்கள் தோற்றுப்போனபோது நீர்வழிந்தது, வெற்றியடைந்தால் நெஞ்சங்கள் விம்பின. இவர்களின் உணர்ச்சிப்பெருக்குக்கு முன்னால் வடகொரியத் தலைவர் இறந்த பின் தொலைக்காட்சியில் பார்த்த கூட்டு ஒப்பாரி ஏதோ கோணல்மாணலான செய்கைபோல் தெரிந்தது.
கடைசியாக, விளையாட்டுப் பிரியர்களுக்கு விறுவிறுப்பு தராத, அவர்களின் ஆர்வத்தைச் சிதைக்கும் வார்த்தைகளுடன் முடிக்கிறேன். என்னை முழுமையாக ஒலிம்பிக்ஸ் பரவசப்படுத்தவில்லை. வணிகமாக்கப்பட்ட, வியாபாரக் கூட்டு ஸ்தாபனங்களின் தயவில் நடத்தப்படும் விளையாட்டுகள் ஒரு குறிப்பட்ட வர்க்கத்தினருக்கும் வசதியுள்ளவர்களின் செயல் திறத்திற்குமே சிறப்புரிமையும் ஆதரவும் கொடுப்பதாகப்படுகிறது. பண்டகமாக்கப்பட்ட இந்த விளையாட்டின் கூறுமுறைப் பிரதியைப் பழுதுபடுத்தியவர் இந்தியாவின் மேரி கொம். அவரின் பொருளாதார, சமூகப் பின்னணியிலிருந்து விளையாட்டு வீரர்கள் தோன்றுவது தற்செயலான சமூக விபத்து. இந்தப் போட்டிகளில் பதக்கங்கள் பெறுவதற்கு உடல் வலிமையும் மனவுரமும் மட்டும் போதாது. உடற்பயிற்சியாளர் முதல் பத்திய உணவு தயாரிப்பாளர்வரை சர்வதேச அந்தஸ்து உள்ள நிபுணர்கள் வேண்டும். பதக்கங்கள் பட்டியலைப் பார்த்தீர்கள் என்றால் எல்லாமே நிறையப் பணவசதியுள்ள நாடுகள். இதுவரை 28 ஆப்பிரிக்க நாடுகள் ஒரு பதக்கமுமே பெறவில்லை. இதை மனத்தில் வைத்துப் பார்க்கும்போது இந்தப் போட்டியிலிருந்து விலக்கப்பட்ட இந்தோனேசிய வீரர் சொன்ன வார்த்தைகள் நினைவுக்குவருகின்றன: இவை குறைபாடுள்ள, நேர்த்தியற்ற விளையாட்டுகள்.
சச்சிதானந்தன் சுகிர்தராஜா

நன்றி- காலச்சுவடு

Leave a Reply

%d bloggers like this: